Knulp/Kitap Yorumu

Yazar: Hermann Hesse

Çeviri: Kâmuran Şipal

Sayfa Sayısı: 104

Yayınevi: Yapı Kredi Yayınları

❃

Hermann Hesse okumaya devam ediyorum. Nobel ödüllü Alman edebiyatının güçlü kalem favori yazarlarımdan oldu. Knulp Hesse'nin okuduğum ikinci kitabı. Bu öyküyü okumasaydım bir eksiklik hissederdim gibi geliyor.

Knulp'u kitap yorumu yapmak için tanıtmam onun karakterinden bahsetmem gerekiyor ama nasıl yapacağımı bilemiyorum. Çünkü Knulp içinde hem her yaştan insanı hem de birçok karakteri barındırıyor. Bilge, aşık, alıngan, gamsız, pişman, kararsız, meraklı, sakin, heyecanlı... Her şey zıttıyla beraber dostumuz Knulp'ta mevcut.

Hikayesine gelecek olursam, Knulp güzel bir eğitim hayatı varken bir sebepten okulunu bırakıp kendini doğaya, günün getirdiklerine vermiş biri. Yollarda olduğu süre boyunca okulda öğreneceğinden çok şey öğrenmiştir belki kim bilir. Ama kesin olan şey meslek sahibi olmuş, hayatını rahatlık içinde yaşayan bir zamanlar sınıf arkadaşı olduğu insanlardan daha çok eğlenmiştir bu dünyada. Bu arkadaşlarıyla ve kendisine yöneltilen yaşam biçimine dair eleştirilerle karşılaşan dostumuz kendini, okuldan ayrılmakla ilgili verdiği kararı sorgulamaya başlar. Dostumuz diyorum çünkü Knulp bir çoğumuzun da ara ara kendine sorduğu soruların cevaplarını ömrünün son günlerine kadar bulmaya çalışıyor.

O cevapları ararken biz de okuyucu olarak Knulp sayesinde çok değerli düşüncelerin varlığından haberdar oluyoruz. Bu kitabı okumanın iki güzelliği var bence. Biri Knulp'un pişmanlığını görüp kendimizi amaçlarımız için sıkı çalışmak zorunda hissetmek, diğeri de şu anki hayatımızdan Knulp'un bulduğu cevaplarla memnun olmak. Knulp bize her şey olacağına varır ne demek bunu hissettiriyor.

Bu ömrü yollarda geçmiş, yollarda sonlanmış kahramanı tanımanızı isterim. Keyifli okumalar.

" 'Bak' dedi Tanrı, 'Senden olduğundan değişik bir insan gibi yararlanamazdım. benim adıma göçebe bir yaşam sürdün, yerleşik insanlara biraz özgürlük özlemi taşıyıp götürme misyonu üstlendin. Benim adıma sersemce işlere kalkıştın, başkalarının seninle alay etmelerine ses çıkarmadın; senin şahsında benimle alay edip bana sevgi gösterdiler. Nihayet sen benim çocuğumsun, benim kardeşimsin, benden bir parçasın; hiçbir zevk, hiçbir acı yoktur ki, senin şahsında ben de yaşamış olmayayım.' "

"İnsanların bu budalalıklarına seyirci kalabilirdi, onlara gülüp geçebilirdi ya da acıyabilirdi, ama onları izledikleri yoldan döndürmeyi doğru saymıyordu."

"İşime geldiği gibi yaşadım hep, elimin altında bol bol özgürlük vardı, ama ben hep yalnız kaldım."

"Acıydı bu yalnızlık ve sadece ilk günlerle sınırlı kalmadı, arada kuşkusuz biraz hafifler gibi olduysa da, o günden sonra bir türlü sona ermedi."